viernes, 29 de agosto de 2014
FOLCLORE
Moita xente burlase del, moita xente rise da xente que está metida no mundo do folclore, e, sen embargo, moita xente sinte un amor profundo polo folclore. Porque non é só bailar. Hai moitas manerias.
Eu metinme neste mundo con 4 anos, e comecei bailando. E durante eses 12 anos que estiven bailando, os últimos 5, foron os mellores. Porque comecei a facer algo que me gustaba desfrutando enriba do escenario cos compañeiros. Viaxei por gran parte de España, e tamén por fora dela, e non hai palabras para describir o que se sinte nesas viaxes.
Pero por mor dos meus xeonllos, o pasado mes de xaneiro tiven que deixar a miña actividade deportiva, e, entre elas, o baile. Pero por amor a este mundo como é o folclore galego, metinme no corpo instrumental, e comecei cun instrumento que marca o ritmo; o bombo. Moitos e moitas diredes que o bombo é facilísimo de tocar, e ainda que eu considero que é máis fácil que a gaita, o tambor ou o acordeón, tamén ten a súa complicación.
Para aqueles que se queiran integrar, só dicirlles que nunca é tarde para empezar. E hai que aproveitar ben o tempo.
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario