domingo, 21 de septiembre de 2014
SOIDADE
Na vida chega un momento no que te acabas separando dos teus compañeiros de sempre, e o meu momento chegou.
Este ano, por motivos de estudo, tiven que marchar para outro instituto, lonxe de onde están o resto, e creedeme, é unha gran putada. Só podemos quedar os fins de semana, e para iso, cando estamos todos, se non xa nada. Ter que deixar aos amigos de sempre, por mor dos estudos, debería estar prohibido.
Pero a vida é así de dura, e haise que habituar. É o que hai.
PD: o porque de que tardei tanto en volver escribir e que cos novos horarios non teño moito tempo
lunes, 8 de septiembre de 2014
A FIN
Achégase o que todos tememos, o que ningúen quere... a fin do verán.
Si, isto é algo que pasa todos os anos, todos estamos decaídos, desganados, incluso se podería dicir que tristes, polo remate do verán. Porque cada verán é mellor que o anterior, ou polo menos debería, exceptuando aos que temos que estudar. Pero iso é un asunto a parte, porque o importante do verán é descansar, quedar cos amigos, ir de festa, pasalo ben. Porque niso consiste a adolescencia. Non?
Oxalá fose así a verdade, pero non podemos vivir nun conto de fadas, porque vivir nunha mentira é o peor!!! Pero o que hai que pensar é que despois dun duro e cru inverno, outro verán chegará con enerxías renovadas, con novos amigos, divertimentos, etc, etc.
E agora, a afrontar con moito ánimo o novo curso, que ao fin e ao cabo, logo pasa.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)