martes, 29 de julio de 2014

INSOSTIBLE


 O plan non que está algunha xente detestable, chamémoslle políticos, ultimamente, non pode seguir así. Porque non é posible que día tras día, aparezan novos casos de corrupción. Porque o que isto conleva, é que cada vez o número de pobres aumentará, e seremos máis pobres, e os ricos serán só uns poucos, pero terano todo. 

  Para que despois digan que queren igualdade e todo iso. A xente que está no poder, ten que saber mirar por todos, e non só por el/ela mesm@. Pero o resto do país somos o suficientemente cobardes como para non facer unha revolta, e iso é precisamente o que queres os políticos. 

 Pero as cousas volverán á normalidade, e senon tempo ao tempo.

domingo, 20 de julio de 2014

AS COUSAS SON ASÍ


 As cousas sempre pasan por algo, ou alguén, nunca soas, e temos que vivir co que a vida nos dá, porque, ao fin e ao cabo, é o que nos tocou e non queda outra.

 E haberá algún valente que se revelará e queira cambiar o rumbo, pero ao final todo volverá a ser coma antes. Non podemos cambiar o futuro, ou polo menos, non deberiamos. Se facemos algo mal, temos que saber como remedialo, e non desmontar todo como se iso non pasase. É lei de vida, non queda outra. Como di o dito: "Hai que roelo".

jueves, 10 de julio de 2014

XA NADA AFECTA


 Despois de tantos anos, 16 e medio en concreto, xa vin moitas cousas nesta vida, e o que é preocupante, é que vin moitos máis rexeitamentos ca aceptacións, e iso, non é normal, polo menos dende o meu punto de vista.

 Na miña de momento curta vida, fun rexeitado, eu penso, máis do que debería. E si, todo o mundo é libre de facer, pensar e actuar como queira, pero eu só pido un pouco de compresión.

 Porque o mundo é tan superficial? E si, eu tamén o son, pero eu penso que é todo culpa desta sociedade, e dos valores que nos inculca. Quero pensar que todo isto é un erro e que deberiamos cambiar, pero iso levaría tantos anos que os meus ollos non chegarían a velo. 

martes, 1 de julio de 2014

MARABILLOSA INFANCIA


 A infancia. Esa bonita época na que as únicas preocupacións son medrar, facer os deberes para as clases, e xogar cos amigos.

 Pero xa a estas idades comeza a haber diferenzas entre homes e mulleres:

 Os homes pasamos das mulleres e só queremos xogar ao fútbol e ao escondite.

 Sen embargo, as mulleres, xa dende pequenas queren un mozo, e non sei porque, ou é para fardar ou non o entendo, porque sendo simplemente nenos e nenas iso é unha complicación.

 Pero a onde quería chegar, é que cando un home lle gusta a unha rapaza sendo pequenos, ainda que o enamoramento non perdure, sempre queda algo aí, ou iso penso eu.

 E digo isto, porque fai un par de días atrás, me dixeron que fai non sei cantos anos, eu lle gustaba a esa rapaza, e ainda que agora non estea namorada de min, pois que lle sigo parecendo guapo, ou polo menos igual de riquiño que antes (seino, isto eu tampouco o entendo).

 Asique nunca se pode perder a esperanza, porque ninguén é inalcanzable, dentro do noso entorno, e ninguén pode dicir nunca, porque despois arrepíntense de habelo dito.