viernes, 13 de junio de 2014
BERROS...
Nesta casa, durante estes últimos días, do que máis se fai é berrar, e non entendo porque, parece que estamos xordos ou algo.
Que ao señor da casa se lle crucen os cables porque as cousas lle van mal, e se enfurruñe, e a cabeza lle deixe de razonar, con 47 anos, eu penso que non é normal, pero o que eu pense tampouco é tan importante.
Está miña irmá, que ultimamente chora por moitas cousas, e non sei por que é a verdade, está demasiado sensible. Ela saberá o que fai e o que ten que facer.
A señora da casa, pois pensa que todo o fai ben ainda que despois leve un canto nos dentes, e, ainda así, sempre ten que ter o "AS" para matar o "TRES".
E despois estou eu, farto de escoitar berros, e que ás veces incluso dá gaña de marchar da casa ata que se calmen os ánimos. E xa sei que fago moitas cousas mal, e que non son a metade de perfecto nin moito menos; pero eu só quero ter unha vida tranquila e levadeira. É tanto pedir??
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
No hay comentarios:
Publicar un comentario